Wat zijn optische verschijnselen bij edelstenen?

optische verschijnselen bij edelstenen

Optische fenomenen bij edelstenen

Optische fenomenen bij edelstenen ontstaan door de manier waarop licht een wisselwerking aangaat met de kristalstructuur van een edelsteen. Deze wisselwerking of interferentie kan de vorm aannemen van lichtverstrooiing, reflectie, breking, diffractie, absorptie of transmissie.

Adularescentie

Adularescentie is een blauw glansfenomeen dat reflecteert op het bolle cabochonoppervlak van maansteen. Het glinstereffect ontstaat door de interactie van licht met lagen van kleine “albiet”-kristallen in maanstenen. De dikte van de laag van deze piepkleine kristallen bepaalt de kwaliteit van de blauwe glinstering. Hoe dunner de laag, hoe beter de blauwe flits. Dit is meestal zichtbaar als een golvend lichteffect. Maansteen is orthoklaasveldspaat; een andere naam is "seleniet". De Romeinen noemden het Astrion.

Asterisme

Edelsteenslijpers kiezen er vaak voor om cabochonvormen te slijpen wanneer stenen van lage kwaliteit zijn. Wanneer bij dergelijke edelstenen en stenen het licht op het cabochonoppervlak valt en stervormige stralen veroorzaakt, wordt dit fenomeen asterisme genoemd. Normaal gesproken worden er sterren met 4 en 6 stralen waargenomen. Dit gebeurt wanneer de oriëntatie van de naaldvormige insluitsels of zijde in het kristal zich op meer dan één as bevindt.

Chatoyantie

Afgeleid van het Franse woord "Chat", wat kat betekent. Chatoyantie verwijst naar een verschijnsel dat lijkt op het openen en sluiten van een kattenoog. We kunnen dit met grote helderheid waarnemen in de chrysoberil-kattenoog-edelsteen. Kattenoog-edelstenen hebben een enkele scherpe band, soms twee of drie banden, die over het bolle cabochonoppervlak lopen. Kattenoog-edelstenen worden in cabochonvorm geslepen om de chatoyantie te benadrukken. De rechte naalden van de kristalstructuur van de steen staan loodrecht op het verschijnsel. Wanneer er dus licht op valt, is de scherpe band te zien. In de beste gevallen verdeelt het chatoyante chrysoberil-kattenoog het oppervlak visueel in twee helften. We kunnen een melk-en-honingeffect zien wanneer de steen onder het licht beweegt.

Irisatie

Iriseren staat ook bekend als goniochromisme, een fenomeen waarbij het oppervlak van een materiaal meerdere kleuren vertoont naarmate de kijkhoek verandert. Het is gemakkelijk waarneembaar op de nek van een duif, in zeepbellen, op de vleugels van een vlinder, in parelmoer enz. De onregelmatigheid van het oppervlak en de grote tussenruimtes zorgen ervoor dat licht kan doordringen en vanaf meerdere oppervlakken kan terugkaatsen (diffractie), wat het veelkleurige visuele effect veroorzaakt. In combinatie met interferentie is het resultaat spectaculair. Natuurlijke parels vertonen een iriserend effect dat sterk afwijkt van hun basiskleur. Tahitiparels vertonen een prachtig iriserend effect.

Kleurspel

De prachtige edelsteen genaamd opaal vertoont een schitterende kleur. De vuuropalen uit Lightning Ridge, Australië (die verschuivende vlakken van lichtgevende spectrale kleuren tegen een zwarte achtergrond tonen) zijn beroemd om dit fenomeen. Hoewel dit kleurenspel een vorm van irisatie is, noemen bijna alle handelaren in edelstenen het ten onrechte "vuur". Vuur is een gemmologische term; het is de dispersie van het licht dat in edelstenen wordt weerkaatst. Dit is doorgaans zichtbaar in een diamant. Het is een eenvoudige dispersie van licht. In het geval van opalen is het geen dispersie en daarom is het onjuist om het woord "vuur" te gebruiken.

Kleurverandering

Het beste voorbeeld van kleurverandering is alexandriet. Deze edelstenen en stenen zien er in gloeilamplicht heel anders uit dan in natuurlijk daglicht. Dit komt grotendeels door de chemische samenstelling van de edelstenen en door sterke selectieve absorptie. De alexandriet lijkt groen bij daglicht en rood bij gloeilamplicht. Saffier, evenals toermalijn, alexandriet en andere stenen kunnen ook een kleurverandering vertonen.

Labradorescentie

Labradorescentie is een soort iriserend effect, maar is sterk richtingsgebonden vanwege kristaltweelingvorming. We vinden dit in de edelsteen labradoriet.