De Beers obniża ceny

De Beers obniża ceny

De Beers obniża ceny. Trudna sytuacja związana z rentownością na rynku oszlifowanych diamentów wciąż pozostaje głównym powodem do niepokoju w branży. Ceny surowca były zbyt wysokie, aby producenci mogli osiągać zyski. Rynek kamieni oszlifowanych nie nadążał i podczas gdy obserwowaliśmy kilkuprocentowy spadek cen kamieni oszlifowanych, ceny surowca nie podążyły w tym kierunku. W odpowiedzi na tę sytuację firma DeBeers nietypowo obniżyła jednak ceny surowca podczas ostatniej sprzedaży (sight) w Botswanie. Zamiast spodziewanej podwyżki cen zaskoczyła obniżką o około 3% i więcej w przypadku niektórych kategorii. Nie spodziewamy się, aby ceny kamieni oszlifowanych w ogóle spadły w wyniku tej obniżki, ponieważ ma ona z pewnością pomóc producentom w obliczu już i tak niższych cen kamieni oszlifowanych.

Zbliżając się do targów biżuterii w Las Vegas, spodziewamy się stabilnego wydarzenia, ale bez spektakularnych wyników. Ostatnie targi zagraniczne, takie jak te w Bazylei, odnotowały osłabienie popytu i wysokie ceny. W ostatnim wydaniu GemGuide odnotowaliśmy znaczne wzrosty w większości kategorii rubinów i szafirów. Choć zmiany te odzwierciedlają obecne ceny wywoławcze, zastanawiamy się, czy uda się je utrzymać. Targi w Las Vegas będą dobrym wyznacznikiem cen na resztę roku.

Tanzanit ma szansę ponownie zyskać na popularności, ponieważ ceny szafirów stają się nieosiągalne dla przeciętnego konsumenta. Sprytni jubilerzy wykorzystają tę okazję do zastąpienia ich kamieniem o podobnej barwie. Zaletą tanzanitu jest to, że dla wielu rozmiarów ceny są dość spójne, z wyraźnym dolnym i górnym pułapem. Większość tanzanitów o jakości od bardzo dobrej do doskonałej mieści się w wąskim przedziale cenowym 450–500 $ za karat, przy czym niektóre większe, najwyższej klasy okazy osiągają oczywiście wyższe ceny.

Poważnym problemem na rynku rubinów są nieustanne próby przedstawiania rubinów kompozytowych ze szkłem jako po prostu kolejnej formy „poprawianego” rubinu. Nie jest to proces obróbki. Jest to połączenie materiału niebędącego rubinem, np. szkła ołowiowego, oraz rubinu, które są ze sobą spajane w stanie surowym, a następnie szlifowane. W niedawnym reportażu śledczym lokalnej stacji CBS z Chicago dziennikarz zakupił dwie pary rubinów w domu towarowym Macy’s, a sprzedawcy zapewnili go, że są to prawdziwe rubiny. Jedna z par, którą zbadałem, zawierała wyraźnie znacznie więcej szkła niż rubinu. Jak branża może nadal pozwalać na sprzedaż takich okazów jako produktów poddanych obróbce? Stawką jest zaufanie konsumentów i obawiamy się o przyszłość, jeśli tego typu produkty będą sprzedawane bez rzetelnej informacji o tym, czym w istocie są.

Ceny nieulepszanych rubinów rosną w ostatnich latach głównie z powodu dwóch czynników, o których wielokrotnie już wspominaliśmy: wpływu rynku azjatyckiego napędzającego ceny rubinów oraz powszechności zabiegów poprawiających jakość, a obecnie także wypełnień szkłem ołowiowym (kompozytów). Czynniki te sprawiają, że kategoria kamieni nieulepszanych staje się jeszcze droższa. Poniższy wykres pokazuje, jak cena okazu jednokaratowego podskoczyła w ciągu zaledwie kilku lat. Chociaż tej jesieni spodziewamy się możliwej korekty cen wygrzewanych rubinów, okazy nieulepszane – ze względu na ich rzadkość – mogą nie być aż tak bardzo dotknięte tym spadkiem. Warto również zauważyć, że wykres cen kamieni nieulepszanych dotyczy rubinów pochodzących z Birmy. Z formalnego punktu widzenia w USA import rubinów z Birmy nadal nie jest dozwolony, mimo złagodzenia sankcji. Birma pozostaje jednak punktem odniesienia, według którego ocenia się wszystkie rubiny.

Pokazano wyłącznie górną granicę cenową każdej kategorii. 

źródło: the GemGuide