Diament Hope to niebieski diament o masie 45,52 karata. Największy niebieski diament, jaki kiedykolwiek odkryto do tej pory. Hope to nazwisko rodziny, która posiadała go od 1824 roku. Jest to diament przeszlifowany z „Bleu de France”. Koronny klejnot skradziony w 1792 roku. Został wydobyty w Indiach.
Diament Hope ma reputację przeklętego diamentu, ponieważ niektórzy z jego kolejnych właścicieli doświadczyli burzliwego, a nawet tragicznego końca. Dziś znajduje się wśród eksponatów w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie, w Stanach Zjednoczonych.
Cena Diamentu Hope w historii | Klątwa Diamentu Hope | Wartość Diamentu Hope
Jest klasyfikowany jako diament typu IIb.
Diament ten porównywano pod względem wielkości i kształtu do gołębiego jaja lub orzecha włoskiego, mówiąc, że ma „kształt gruszki”. Jego wymiary (długość, szerokość i głębokość) to 25,60 mm × 21,78 mm × 12,00 mm (1 in × 7/8 in × 15/32 in).
Został opisany jako mający barwę „fancy dark greyish-blue” (fantazyjną ciemną szaroniebieską), a także jako „ciemnoniebieski” lub o kolorze „stalowoniebieskim”.
Kamień wykazuje niezwykle intensywny i silnie zabarwiony rodzaj luminescencji: po wystawieniu na działanie krótkofalowego światła ultrafioletowego diament wytwarza jaskrawoczerwoną fosforescencję, która utrzymuje się przez pewien czas po wyłączeniu źródła światła, a ta osobliwa cecha mogła przyczynić się do ugruntowania jego reputacji przeklętego kamienia.
Czystość to VS1.
Zastosowany szlif to antyczny brylant poduszkowy z fasetowaną rondystą i dodatkowymi fasetami na pawilonie.
Historia
Okres francuski
Diament został przywieziony do Francji przez podróżnika Jeana-Baptiste'a Taverniera, który sprzedał go królowi Ludwikowi XIV. Regularnie powtarzana legenda o tym diamencie głosi, że kamień został skradziony z posągu bogini Sity. Jednak zupełnie inną historię odkrył w 2007 roku François Farges z Muséum national d'histoire naturelle w Paryżu:
diament ten został kupiony przez Taverniera na ogromnym targu diamentów w Golkondzie, gdy udał się do Indii w czasach Państwa Wielkich Mogołów. Badacze z Muzeum Historii Naturalnej odkryli również miejsce, w którym znajdowała się kopalnia, z której prawdopodobnie pochodzi diament, położona w północnej części dzisiejszego stanu Andhra Pradesh. Drugą hipotezę dotyczącą pochodzenia diamentu potwierdzają nawet mogolskie archiwa w Hajdarabadzie.
Liczne plotki głoszą, że diament Hope jest przeklęty i zabija każdego, kto wejdzie w jego posiadanie: Tavernier po popadnięciu w ruinę miał rzekomo zostać pożarty przez dzikie bestie, podczas gdy w rzeczywistości po prostu zmarł ze starości w Moskwie w wieku 84 lat. Ludwik XIV zlecił oszlifowanie kamienia szlachetnego, przez co zmniejszył się on ze 112,5 do 67,5 karata, a uzyskany diament nazwał „Violet de France” (po angielsku: French Blue, stąd zniekształcenie obecnej nazwy).
We wrześniu 1792 roku diament został skradziony z narodowego magazynu mebli podczas kradzieży francuskich klejnotów koronnych. Diament wraz ze złodziejami opuścił Francję i trafił do Anglii. Kamień został tam ponownie oszlifowany, aby łatwiej go było sprzedać, a ślad po nim zaginął aż do 1812 roku, dokładnie dwadzieścia lat i dwa dni po kradzieży, co stanowiło czas wystarczający do przedawnienia przestępstwa.
Okres brytyjski
Około 1824 roku kamień, wcześniej już oszlifowany przez kupca i pasera Daniela Eliasona, został sprzedany Thomasowi Hope'owi, londyńskiemu bankierowi i członkowi zamożnego rodu będącego właścicielem banku Hope & Co., który zmarł w 1831 roku.
Kamień jest przedmiotem ubezpieczenia na życie wykupionego przez jego młodszego brata, również kolekcjonera kamieni szlachetnych, Henry'ego Philipa Hope'a, a nosi go wdowa po Thomasie, Louisa de la Poer Beresford. Pozostając w rękach rodziny Hope, diament przyjmuje teraz ich nazwisko i pojawia się w inwentarzu Henry'ego Philipa po jego bezpotomnej śmierci w 1839 roku.
Odziedziczył go najstarszy syn Thomasa Hope'a, Henry Thomas Hope (1807-1862): kamień był wystawiany w Londynie w 1851 roku podczas Wielkiej Wystawy, a następnie w Paryżu podczas wystawy w 1855 roku. W 1861 roku jego adoptowana córka Henrietta, jedyna spadkobierczyni, poślubia niejakiego Henry'ego Pelhama-Clintona (1834-1879), będącego już ojcem chłopca:
Jednak Henrietta obawia się, że jej pasierb roztrwoni rodzinną fortunę, dlatego ustanawia powiernika i przekazuje kamień swojemu własnemu wnukowi, Henry'emu Francisowi Hope'owi Pelham-Clintonowi (1866-1941). Odziedziczył go w 1887 roku w formie dożywotniego zarządu.
Może on zatem rozstać się z kamieniem jedynie za zgodą sądu i rady powierniczej. Henry Francis żyje ponad stan i częściowo doprowadza do bankructwa swojej rodziny w 1897 roku. Jego żona, aktorka May Yohé, sama zapewnia środki na ich utrzymanie.
Zanim w 1901 roku sąd wydał zgodę na sprzedaż kamienia w celu spłaty długów, May wyjechała z innym mężczyzną do Stanów Zjednoczonych. W 1902 roku Henry Francis Hope Pelham-Clinton odsprzedaje kamień londyńskiemu jubilerowi Adolphe’owi Weilowi, a ten z kolei sprzedaje go amerykańskiemu pośrednikowi Simonowi Frankelowi za $ 250,000.
Okres amerykański
Kolejnymi właścicielami diamentu Hope w XX wieku byli Pierre Cartier, syn słynnego jubilera Alfreda Cartiera (w latach 1910–1911), który sprzedał go za 300 000 dolarów Evalyn Walsh McLean. Był w jej posiadaniu od 1911 roku aż do śmierci w 1947 roku, a następnie w 1949 roku przeszedł w ręce Harry'ego Winstona, który w 1958 roku przekazał go Instytutowi Smithsonian w Waszyngtonie.
Aby transport kamienia był jak najbardziej dyskretny i bezpieczny, Winston wysyła go do Instytutu Smithsona pocztą, w małej paczce owiniętej w szary papier pakowy.
Będąc wciąż największym niebieskim diamentem odkrytym do tej pory, diament ten nadal można podziwiać w tej słynnej instytucji, gdzie ma zarezerwowaną dla siebie salę: jest to drugi najczęściej podziwiany obiekt sztuki na świecie (sześć milionów odwiedzających rocznie) po obrazie Mona Lisa w Luwrze (osiem milionów odwiedzających rocznie).
FAQ
Czy Diament Hope jest przeklęty?
Diament pozostawał w rękach francuskiej rodziny królewskiej do czasu kradzieży w 1792 roku podczas rewolucji francuskiej. Ludwik XIV i Maria Antonina, którzy zostali ścięci, są często wymieniani jako ofiary klątwy. Diament Hope to najsłynniejszy przeklęty diament na świecie, ale jest tylko jednym z wielu.
Kto jest obecnie właścicielem diamentu Hope?
Instytut Smithsona (Smithsonian Institution) i mieszkańcy Stanów Zjednoczonych. Instytut Smithsona, znany również po prostu jako Smithsonian, to zespół muzeów i ośrodków badawczych zarządzanych przez rząd Stanów Zjednoczonych.
Czy Diament Hope znajdował się na Titanicu?
Serce Oceanu z filmu Titanic nie jest prawdziwym klejnotem, ale mimo to cieszy się ogromną popularnością. Biżuteria ta jest jednak wzorowana na prawdziwym diamencie – ważącym 45,52 karata diamencie Hope.
Czy Diament Hope to szafir?
Diament Hope to nie szafir, lecz największy niebieski diament.
Czy wystawiony na ekspozycji Diament Hope jest prawdziwy?
Tak. Prawdziwy Diament Hope stanowi część stałej kolekcji muzeum i można go zobaczyć w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie w Stanach Zjednoczonych – w Galerii Harry'ego Winstona, nazwanej na cześć nowojorskiego jubilera, który podarował ten diament muzeum.
Ile jest dziś wart diament Hope?
Niebieski Diament Hope to wspaniały niebieski kamień o fascynującej historii. Obecnie diament ten waży 45,52 karata i jest wart 250 milionów dolarów ($250 million).
| Data | Właściciel | Wartość |
| Cena diamentu Hope w 1653 roku | Jean-Baptiste Tavernier | 450 000 liwrów |
| Cena diamentu Hope w 1901 roku | Adolph Weil, londyński kupiec klejnotów | $ 148,000 |
| Cena diamentu Hope w 1911 roku | Edward Beale McLean i Evalyn Walsh McLean | $ 180,000 |
| Cena diamentu Hope w 1958 roku | Muzeum Smithsonian | $200–$250 milionów |
Czy ktoś próbował ukraść Diament Hope?
11 września 1792 roku Diament Hope został skradziony z budynku, w którym przechowywano klejnoty koronne. Diament wraz ze złodziejami opuścił Francję i trafił do Anglii. Kamień został tam ponownie oszlifowany, aby łatwiej go było sprzedać, a ślad po nim zaginął aż do 1812 roku
Czy istnieje bliźniak diamentu Hope?
Możliwość, że diamenty Brunswick Blue i Pirie mogą być kamieniami siostrzanymi dla diamentu Hope, była nieco romantyczną koncepcją, ale nie jest to prawda.
Dlaczego diament Hope jest tak drogi?
Unikalny niebieski kolor diamentu Hope jest głównym powodem, dla którego większość ludzi uważa go za bezcenny. W rzeczywistości prawdziwie bezbarwne diamenty są dość rzadkie i znajdują się na jednym końcu spektrum barw, podczas gdy na drugim końcu znajdują się żółte diamenty.
Czy Diament Hope jest największym diamentem na świecie?
Jest to największy niebieski diament na świecie. Jednak Golden Jubilee Diamond, brązowy diament o masie 545,67 karata, jest największym oszlifowanym i fasetowanym diamentem na świecie.
Naturalny diament na sprzedaż w naszym sklepie z kamieniami szlachetnymi
Tworzymy biżuterię na zamówienie z diamentem o barwie szampańskiej w formie pierścionków, kolczyków na sztyfcie, bransoletek, naszyjników lub wisiorków. Diament o barwie szampańskiej jest często oprawiany w różowe złoto w pierścionkach zaręczynowych lub obrączkach ślubnych... Prosimy o kontakt w celu wyceny.
